สมเด็จพระสังฆราช พระองค์ที่ 10 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส(พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ามนุษยนาคมานพ ) วัดบวรนิเวศวิหาร ราชวรวิหาร ภูมิลำเนาเดิม พระองค์ เป็นพระราชโอรส ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาแพ ทรงประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีแรม 7 ค่ำ เดือน 5 ปีวอกเอกศก จ.ศ. 1221 ตรงกับวันที่ 12 เมษายน พศ 240 3 ในรัชกาลที่ 4 ได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช เมื่อวันจันทร์ขึ้น 4 ค่ำ เดือนอ้ายปีจอโทศก ร.ศ. 127 2 ตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2453 ในรัชกาลที่ 6 พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันอังคารแรม 14 ค่ำเดือน 8 ปีระกาตรีศก จ.ศ.1283 ตรงกับวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2464 ในรัชกาลที่ 6 พระชนมายุ 61 พรรษา 3 เดือน 20 วัน ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช 10 ปี 7 เดือน 28 วัน ผลงานที่สำคัญ  ในสมัยของพระองค์ คือ ทรงตั้งหลักสูตรการศึกษา สำหรับคณะสงฆ์ เรียกว่าหลักสูตรนักธรรม ทรงจัดตั้งมหามกุฏราชวิทยาลัยและโรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย เป็นผู้อำนวยการจัดการศึกษาหัวเมืองทั่วพระราชอาณาจักร ประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์ร.ศ. 121 เป็นครั้งแรก พระราชอุปัธยาจารย์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 7 เมื่อครั้งทรงผนวชเป็นพระภิกษุสงฆ์ ออกนิตยสารรายเดือนชื่อว่า นิตยสารธรรมจักษุเมื่อพุทธศักราช 2437.