สถานการณ์ตลาดแรงงานไทยเริ่มส่งสัญญาณเปราะบางมากขึ้น หลังสถิติการเลิกจ้างแรงงานในระบบประกันสังคมมาตรา 33 เพิ่มขึ้นต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ท่ามกลางแรงกดดันจากเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว การแข่งขันทางธุรกิจที่รุนแรง และการเปลี่ยนผ่านทางเทคโนโลยี

ศูนย์วิจัยกสิกรไทยเปิดเผยว่า จำนวนแรงงานที่ถูกเลิกจ้างในระบบประกันสังคม ม.33 มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเฉลี่ยปีละ 7% ในช่วงปี 2565–2568 โดยล่าสุดในปี 2568 คาดว่าจะมีแรงงานถูกเลิกจ้างรวม 531,779 คน เพิ่มขึ้นถึง 20% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ข้อมูลย้อนหลังสะท้อนให้เห็นแนวโน้มการเลิกจ้างที่เพิ่มขึ้น โดยในปี 2565 มีแรงงานถูกเลิกจ้าง 439,084 คน ลดลงเล็กน้อยในปี 2566 เหลือ 419,405 คน ก่อนจะกลับมาเพิ่มขึ้นเป็น 441,840 คนในปี 2567 และพุ่งขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในปี 2568

ทั้งนี้ ปัจจุบันแรงงานในระบบประกันสังคมมาตรา 33 มีจำนวนประมาณ 12.2 ล้านคน อย่างไรก็ตาม ตัวเลขการเลิกจ้างดังกล่าวอาจมีการนับซ้ำในบางกรณี หากแรงงานว่างงานต่อเนื่องเกินหนึ่งเดือน

เมื่อพิจารณาโครงสร้างอุตสาหกรรม พบว่า 5 สาขาธุรกิจที่มีการเลิกจ้างแรงงานสูงสุด ได้แก่ ภาคการผลิต ซึ่งมีสัดส่วนสูงถึง 24% โดยเฉพาะอุตสาหกรรมยานยนต์ โลหะ สิ่งทอ และอาหาร รองลงมาคือธุรกิจค้าส่งและค้าปลีก 12% ภาคก่อสร้าง 9% กิจกรรมทางวิชาชีพ 5% และธุรกิจขนส่งและคลังสินค้า 4%

ในด้านสัญชาติของแรงงาน พบว่าแรงงานไทยเป็นกลุ่มที่ถูกเลิกจ้างมากที่สุด คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 94% ขณะที่แรงงานต่างด้าว เช่น เมียนมา กัมพูชา และลาว มีสัดส่วนประมาณ 6% โดยในปี 2568 พบว่าการเลิกจ้างแรงงานต่างด้าวเพิ่มขึ้นส่วนหนึ่งจากสถานการณ์ความตึงเครียดบริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา

ศูนย์วิจัยกสิกรไทยประเมินว่า การเลิกจ้างแรงงานในระบบ ม.33 ยังได้รับแรงกดดันจากหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นภาวะเศรษฐกิจที่ยังอ่อนแอ การแข่งขันทางธุรกิจที่สูงขึ้น ผลกระทบจากความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ระหว่างอิสราเอล–สหรัฐฯ กับอิหร่าน รวมถึงความก้าวหน้าของเทคโนโลยีที่ทำให้หลายธุรกิจเริ่มลดการใช้แรงงานและหันมาใช้ระบบอัตโนมัติมากขึ้น

สำหรับแนวโน้มในปี 2569 คาดว่า การเลิกจ้างแรงงานในระบบประกันสังคมจะยังอยู่ในระดับสูง โดยมีโอกาสเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 40,000 คนต่อเดือน และแรงกดดันหลักยังคงมาจากภาคการผลิต ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากเศรษฐกิจโลกและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอุตสาหกรรม